بــعضی زخم ها رو باید درمان کنی تا بتونی به راهت ادامه بدی ....

بــعضی زخم ها ؛ باید باقی بمونه تا هیچوقت راهت رو گم نکنی...

...........................................

مردم شهری که همه در آن می لنگند

 به کسی که راست راه می رود می خندند!!!

...........................................

در یک رابطه ی دو نفره وقتی دو نفر هیچ مشکلی با هم ندارند

حتما یکی از آنها تمام حرف دلش را نمی گوید

"شکسپیر" 

...........................................

وقتی ارزش ها عوض می شوند، عوضی ها با ارزش می شوند!

...........................................

من برای متنفر بودن از کسانی که از من متنفرند وقتی ندارم؛

زیرا درگیر دوست داشتن کسانی هستم که مرا دوست دارند..

تو کجایی سهراب؟آب را گل کردند،چشمها را بستند و چه با دل کردند...

خون به چشمان شقایق کردند تو کجایی سهراب

 که همین نزدیکی عشق را دزدیدند

 همه جا سایه ی دیوار زدند...

ای سهراب کجایی ببینی حالا دل خوش مثقالی است

دل خوش سیری چند؟ صبر کن سهراب قایقت جا دارد...؟

یک تحقیق علمی ‌در رابطه با ساندویچ نشان می‌دهد:

 روش میل كردن ساندویچ توسط شما می‌تواند بیانگر بسیاری از احساسات درونی شما و بطور كلی شناخت شخصیت شما باشد.

کدام یک از روش‌های زیر را برای خوردن ساندویچ در نظر می‌گیرید؟

1- ساندویچ خود را به قطعات کوچک تر تقسیم می‌کنید؟
2- ساندویچ خود را دو لقمه می‌کنید؟
3- ساندویچ خود را آرام و با اشتهایی وصف ناپذیر می‌خورید؟
4- ساندویچ خود را نصف کرده و باقی مانده را در بشقاب می‌گذارید؟
5- ساندویچ خود را کاملاْ باز کرده و محتویات آن را تنها با تکه ای نان می‌خورید؟

قانون مهربانی

باید پردهها را کنار زد تا روح لطیف باران را استشمام کرد

باید چشمها را با بهترین عصاره های یاس شست تا جهان را گلگون کرد

باید دلها را با دلنوازترین سرود رهایی آشنا کرد تا دلی در زندان غم اسیر نباشد

باید کلام را شستشو داد تا هیچ دلی رنجیده خاطر نشود

باید انسان بود تا رد پای مهربانی در هر کوی و برزنی به چشم بخورد

و حرف آخر

حرف آخر اینکه باید عشق را تجربه کرد تا جایی برای

 کینه در دل نباشد...

 شده بود به آسمان پناه بردم يك دفعه چشمم به ستاره اي افتاد كه جور

 ديگري به من چشمك زد و احساس كردم مثل بقيه نيست پس او را به

 خانه ي زخم خورده ي دلم با تمام وجود دعوت كردم و ستاره

 درخشيد...ادامه داستان در ادامه مطلب 

سر کلاس درس معلم پرسید:هی بچه ها چه کسی می دونه عشق چیه؟

هیچکس جوابی نداد همه ی کلاس یکباره ساکت شد همه به هم دیگه نگاه می کردند ناان لنا یکی از بچه های کلاس آروم سرشو انداخت پایین در حالی که اشک تو چشاش جمع شده بود. لنا ۳ روز بود با کسی حرف نزده بود بغل دستیش نیوشا موضوع رو ازش پرسید .بغض لنا ترکید و شروع کرد به گریه کردن معلم اونو دید و...

رنجشی نیست

نیامده ... نمی‌‌آید

نیکی فیروزکوهی

چه خوش خیال بودم ...

که همیشه

فکر می کردم

در قلب تو

محکومم

به حبس ابد!

دل من از تبار


دیوارهای چوبی و نمدی است


دل من آلاچیقی است


ساده می افتد


ساده می شکند


ساده می میرد


دل من


تنها


سخت می گرید ...!!!

قطعه ابری ام کوچک در آسمان

که با وزش هرنسیم خیلی سریع ازجا کنده میشوم...

میخواهم ریشه داشته باشم اما در این آسمان

مگر خاکی هست که بتوان درآن

ریشه دواند ؟ !

حرفی از الفبا گم شده است

تهی ام

از « ت » بیزارم !!!

از هرچه تکرار و تکرار شدنیست !

حرف من گم شده است

میان این همه واژه ، نمی دانم حرف من با

« سین » شروع می شد ؟

با « عین » ؟؟؟؟

« طا » ... « ب » .... ؟!!!

حرف من بینواست ، هجایی خاموش

سطر سطر کتابم را گشتم

کتاب زندگی من حرف دل نداشت

حرف من گم شده است

نمی دانم کجا ؟ از کی ؟

از « ت » بیزارم ، از تردید

رفتی ،من هم مانند قبل همه ی بار غصه و زندگی را با تنهایی به دوش

میکشم...

اشتباه کردم

گریه ی ِ آخر ِ شب هایم ...

 مجـ ـ ــاورت آغـ ـ ــــوش دیگـ ـ ــری ببینـ ـ ــد و بـ ـ ــاز برایـ ـش بنویسـ ـ ــد !

 مـ ـن اگـ ـر دیوانـ‌ ـ ــه نبـ ـ ــودم ، اینجـ ـ ــا نبـ ـ ــودم ! میـ ـان ایـ ـن همـ ـ ـه

دل سـ ـ ــنگ ...

 مثـ ـ ــل تـ ـ ــو ...!

کـاش به خودمان قــول بدهیــم

وقتی عاشق شویــم که  آماده ایم 

نــه وقتی کــه  تنهــائیـم

                                                                   حمیدمصدق

من به تو خندیدم
چون که می دانستم
تو به چه دلهره از باغچه همسایه سیب را دزدیدی
پدرم از پی تو تند دوید
و نمی دانستی باغبان باغچه همسایه
پدر پیر من است
من به تو خندیدم
تا که با خنده تو پاسخ عشق تو را خالصانه بدهم
بغض چشمان تو لیک لرزه انداخت به دستان من و
سیب دندان زده از دست من افتاد به خاک
دل من گفت: برو
چون نمی خواست به خاطر بسپارد گریه تلخ تو را ...
و من رفتم و هنوز سالهاست که در ذهن من آرام آرام
حیرت و بغض تو تکرار کنان
می دهد آزارم
و من اندیشه کنان غرق در این پندارم
که چه می شد اگر باغچه خانه ما سیب نداشت...

                                                                         فروغ فرخزاد